رصدخانه مهاجرت ایران در آخرین بررسی خود میزان تمایل به مهاجرت را بررسی کرده و حاصل آن آماری تکان دهنده از مهاجرت شده است.
شاخص تصمیم به مهاجرت برای سنجش وضعیت افراد جامعه که میل به مهاجرت دارند و برای مهاجرت دائمی از کشور برنامهریزی و اقدام کردهاند کاربرد دارد. این شاخص مانند شاخص میل به مهاجرت شاید به مهاجرت واقعی منجر نشود اما در هر حال سنجش آن، آمار خوبی از وضعیت کشور در این زمینه در میان قشرها مختلف به دست میدهد. این شاخص در میان دانشجویان و فارغ التحصیلان، پزشکان و پرستاران، اساتید، محققان و پژوهشگران و البته استارتاپها اخیرا در ایران مورد بررسی قرار گرفته و ما در این مطلب، نتایج آن را به اطلاعتان میرسانیم.
بیشتر بخوانید: واکنش کاربران به قطع اینترنت همراه در زمان کنکور سراسری
آماری تکان دهنده از مهاجرت
در نمودار زیر، میزان تصمیم به مهاجرت در میان همه گروههای مذکور بررسی شده و آنطور که مشخص است به طور میانگین بین 40 تا 50 درصد از همه گروههای هدف میل به مهاجرت دائمی دارند. فعالین استارتاپی در این بین با سهم 50 درصدی، بیشتری تصمیم به مهاجرت را به نام خود ثبت کردهاند.
در ارتباط با اینکه متمایلان به مهاجرت، قصد دارند از چه راهی برای مهاجرت استفاده کنند، بررسیها حاکی از تمایل دانشجویان برای مهاجرت تحصیلی، محققان، اساتید دانشگاه و پزشکان برای مهاجرت کاری و استارتاپیها برای مهاجرت از کانال کارآفرینی دارد. نمودار زیر وضعیت راههای مهاجرت برای هر قشر را نشان میدهد.
شاخص میل به بازگشت، میزان تمایل افراد به بازگشت بعد از مهاجرت را میسنجد. علیرغم اینکه بازگشت مفهومی ارزشمند است اما در عین حال چالش برانگیز نیز هست چراکه درباره مهاجرت بازگشتی، یک قاعده وجود دارد و آن اینکه بسیاری از مهاجران ابتدا مایل به بازگشت هستند اما بعد از گذراندن دورانی در کشور مقصد، قید بازگشت را زده و در کشور مقصد باقی میمانند.
همانطور که در جدول و نمودار زیر مشخص است، 55 درصد از استارتاپیها در ایران، 33 درصد پزشکان و پرستاران، 37 درصد دانشجویان و فارقالتحصیلان گفتهاند که در صورت مهاجرت از ایران، هرگز باز نخواهند گشت!
این درحالیست که فقط ۱۲ درصد استارتاپیها، ۳ درصد پزشکان و پرستاران، و ۶ درصد دانشجویان و فارغالتحصیلان اعلام کردهاند قطعا به کشور برمیگردند.
بیتردید یکی از اصلیترین دلایل در عدم تمایل به بازگشت از مهاجرت، شرایط کشور است. در این پژوهش مشخص شده که 58 درصد از پزشکان و پرستان و 46 درصد از دانشجویان و فارغ التحصیلان هیچ نگاه مثبتی به آینده کشور ندارند و در این میان، تنها 4 درصد از اعضای این گروه تصور بسیار خوبی نسبت به آینده ایران دارند.
شاخص احساس مفید بودن، نوعی قیاس درباره تصور فرد از مفید بودن خود در کشور مبدا در قیاس با خارج از کشور است. در پژوهش فعلی، بیشترین آمار مربوط به حس مفید و موثر بودن در ایران ابتدا مربوط به اساتید با 19 درصد و سپس دانشجویان با 7 درصد بود. همچنین بیشترین میزان مفید بودن در خارج از کشور در قیاس با ایران نیز مربوط به استارتاپیها با 27 درصد بوده است.
بیشتر بخوانید:
نظر شما درباره آماری تکان دهنده از مهاجرت چیست؟ نظرات خود را در بخش کامنتها با مجله خبری آی تی و دیجیتال به اشتراک بگذارید.
نظرات کاربران